Pierwszych 300 stron jest naprawdę ciekawych, książkę czyta się szybko, odczuwając przy tym lekki niepokój. Ogólnie pomysł na pewno interesujący – czy dziecko powracające po kilku latach jest tą samą osobą i czy można mu zaufać. Jednak pod koniec książka robi się ‘standardową’ sensacją, co nieco psuje efekt.

Pierwsze 2 rozdziały czyta się dosyć topornie, ciężko się skupić, nie do końca wiadomo, w jakim kierunku zmierza powieść. Natomiast od momentu ‘zamiany’ sobowtórów, książka robi się wciągająca. W sumie trudno wytłumaczyć, dlaczego, ponieważ dopiero pod koniec dochodzi do nieco sensacyjnego zwrotu akcji, natomiast książka napisana jest bardzo zręcznie, pisarka ma lekkie pióro, historia rodziny jest całkiem wciągająca.

3 historie, które łączą pszczoły i ‘coś jeszcze’ (nie Bede mówić co). W ostatnich latach podkreśla się, jak ważne dla naszej planet są pszczoły i jak realne jest zagrożenie, ze w nieodległej przyszłości już ich nie będzie, a co za tym idzie, nastąpi koniec planety jaką znamy. • Być może część opowiadająca o przyszłości nie jest dostatecznie drastyczna (wydaje się, ze o ile życie na Ziemi stało się ‘inne’, o tyle nie ma mowy o apokalipsie), lecz i tak daje do myślenia. • Ogólnie książkę czyta się płynnie, jest napisana przystępnym językiem, postacie są wiarygodne.

Nie jest to horror w klasycznym rozumieniu gatunku – nie ma tu wampirów, wilkołaków ani innych potworów, jedynie ludzie. Szczerze mówiąc czytając tę powiesz czułam lekką irytację, na postacie w książce i na ich postawę, na ogólną milczącą zgodę na tortury albo wręcz na chęć uczestnictwa w tym prześladowaniu. Wydawało mi się to nieco absurdalne, historia która nie mogłaby się przytrafić naprawdę, bo główna ‘dręczycielka’ nie wydaje się realna. Dopiero w posłowiu autor wspomina, ze inspiracją była podobno prawdziwa historia, dosyć podobna do tej książkowej. O ile w trakcie czytania czekałam, zęby historia się już skończyła, bo denerwowała mnie pasywność sąsiadów, po posłowiu zrozumiałam, czemu tak naprawdę jest to straszna książka – bo może być prawdą.

Interesująca historia, lekkie pióro, kilka być może niezbyt zrozumiałych dla Europejczyków wątków (m.in. 'hobby' kolegi głównego bohatera). Fani filmu mogą byc jednak nieco rozczarowani...