Nikt nie idzie

„Nikt nie idzie” jest po prostu wulkanem emocji. Powieść, która hipnotyzuje w sposób niezwykle subtelny i delikatny, urzeka, daje do myślenia, ale…. Jest też bardzo szczera, momentami przesiąknięta bólem, rozpaczą, zwykłym ludzkim cierpieniem… Opowiada o rozstaniach i powrotach, o trudnych relacjach, ale też o miłości, tej bezgranicznej i tej nie do końca spełnionej. A może mówi również o przyjaźni? Tak. O dość specyficznej formie przyjaźni… Na pewno. • Małecki jak zwykle w kilku bardzo prostych, ale niebywale inteligentnych słowach spisał historię bardzo zwykłą, choć nadzwyczajną w swym wyrazie. Historia Olgi, która spotyka tajemniczego Chłopca z kolorowymi balonami jest intrygująca. Sama chęć poznania prze nią Klemensa już wzbudza w czytelniku ogromną ciekawość. Ale po co? W jakim celu? Dlaczego właśnie on? Tragiczne zrządzenie losu sprawia, że pragnienie Olgi zostaje „spełnione”. Wkrótce „porywa” Klemensa na chwilę… Na krótki moment, zamknięty we własnym świecie Klemens, staje się niejako „wypełnieniem” dla jej samotności. Olga próbuje poznać świat i życie dysfunkcyjnego Chłopca, jednocześnie analizując swoje dotychczasowe przejścia. I w jednej chwili wracają do niej niczym bumerang, jak dotąd nadal nieu­porz­ądko­wane­ sprawy związane z jej rozterkami miłosnymi. Olga nadal nie wie czy należy kochać i być kochanym… Ciągle zdaje się stać na rozstaju dróg i wszystko wskazuje na to, że tak to już w jej przypadku jest. Musi już tak być. Tak pozostanie – na zawsze. • Książka Małeckiego to historia trudnych wyborów, jeszcze bardziej skomplikowanych relacji, miłości, samotności i ludzkich wspomnień. Małecki jak zwykle prowokuje - formą, stylem, treścią…